ونیر بدون تراش چیست؟

ونیر ها در حقیقت لایه های نازک و ظریف روکش لومینیر هستند که به راحتی تنها با قرار گیری بر روی دندان به سطح دندان میچسبند و قبل از کارگذاری نیازی به اصلاح و ترمیم ندارند.

ضخامت ونیر دندان

لمینیت های فوق نازک و ظریف معمولا قطری بین ۰.۵ تا ۱ میلی متر دارند. در واقع این روکش ها از نظر ضخامت هم اندازه لنز های تماسی چشم هستند.

در مقایسه با روکش های سرامیکی قدیمی تر دندان میتوان گفت ضخامت این دسته از روکش ها تقریبا نصف روکش های قدیمی میباشد. روکش های قدیمی در نازک ترین مدل ها حداقل ۲-۳ میلی متر قطر دارند. شاید این چند میلی متر اختلاف زیاد به نظر نرسد اما هنگام کار گذاشتن و اضافه شدن ضخامت دندان بر روکش های سرامیکی این چند میلی متر خیلی بیشتر از آن چه فکر میکنید خودش را نشان میدهد.

اضافه کردن روکش بر روی دندان ها نتایج و عوارضی هم دارد. پس هر عاملی که باعث شود روکش سرامیکی به تمام نقاط دندان خصوصا نقاط دور از دسترس بچسبد میتواند در سلامت و زیبایی دندان بسیار مفید واقع شود. و دقیقا نازک بودن ونیرهای بدون تراش این ویژگی خاص را برای آن ها فراهم می آورد.

لومینیر چیست؟

در بازار امروزه دندانپزشکی انواع مختلفی از روکش های سرامیکی فوق نازک وجود دارد که هر کدام یا نام خاصی ارائه میشوند. لومینیر نیز یکی از نام های تجاری موجود در بازار میباشد. اما از آن جا که این نام با توجه به تبلیغات و استفاده های گسترده از آن یکی از شناخته شده ترین نام های موجود در بازار میباشد در ادامه این نوشتار برای اشاره کردن به این نسل از روکش های فوق نازک از واژه لومینیر استفادا میکنیم.

امروزه نام لومینیر توسط تعداد بیشتری از افراد استفاده شده و شناخته شده تر است هر چند این برند تجاری تنها نام یک محصول خاص نیست بلکه با گذاشتن زمان تولیدات این برند نیز دچار پیشرفت و تنوع های خوبی شده اند و حتی میتوان از این شرکت روکش های مخصوص دندان فرد را نیز سفارش داد.

مزایای لومینیرها نسبت به روکش های قدیمی

محافظت از دندان

این مساله که برای کارگذاری این دسته از روکش ها نیازی به آماده سازی دندان و تراش لمینت دندان ندارند این نوع از روکش ها را به یکی از بی ضرر ترین روکش های موجود در بازار تبدیل کرده است.

عدم ترس از دندانپزشکی

کارگذاری این روکش ها نیازی به هیچ گونه عمل اضافی دندان پزشکی ندارد و قبل از کارگذاری آن نیز نیازی به آماده سازی دندان نیست و همین مساله باعث میشود افرادی که از روند های درمانی دندانپزشکی ترس دارند به راحتی بتوانند از این روکش های استفاده کنند.

کمترین حساسیت دندان

از آن جا که کارگذاری این روکش ها با کمترین دستکاری دندان همراه است بعد از جاگذاری این روکش ها دندان ها کمترین حساسیت ممکن را از خود نشان میدهند . در صورتی که بروز حساسیت بعد از جاگذاری روکش در صورت استفاده از روکش های قدیمی مساله ای شایع میباشد.

لایه محافظتی بسیار قوی

روکش های دندانی فوق نازک به دلیل نازکی به راحتی بر تمامی سطوح مینای دندان میچسبند و یک لایه محافظتی بسیار قوی را در برابر آسیب و آلودگی ایجاد میکنند. در حالی که روکش های سنتی چون قبل از چسباندن نیاز به آماده سازی دندان دارند ممکن است به خاطر ایجاد حفره ها و برآمدگی هایی بر سطح مینای دندان در هنگام تراش دندان چسبیدن روکش و دندان به خوبی صورت نگیرد و محافظت لازم از دندان به عمل نیاید.

کامپوزیت ونیرها چگونه استفاده می شوند؟

قبل از توضیح دادن نحوه کارگذاری روکش های نشل جدید بهتر است از روند کارگذاری روکش های قدیمی تر آگاه شویم تا مقایسه ای بهتر صورت گیرد.

کارگذاری روکش های قدیمی

وقتی روکش های دندان آماده استفاده شدند دندان پزشک ابتدا مقداری از لایه رویی دندان را برمیدارد. معمولا نیاز است که به اندازه ضخامت روکش های تازه لایه رویی دندان تراشیده و برداشته شود.

با اینکه این مقدار زیاد به نظر میرسد بیمار باید در هنگام روند درمانی درد و حس ناخوشایند تراشیده شدن و تراش دندان را تحمل کند. به همین خاطر برای کارگذاری این دسته از روکش ها احتمالا نیاز به استفاده از بی حسی قوی باشد.

کارگذاری ونیر کامپوزیت بدون تراش

از آن جا که ونیرهای نسل جدید مانند لومینیر دندان بسیار نازک هستند ادعا می شود میتوان آن ها را مستقیم بر روی دندان جای گذاری کرد بدون اینکه حتی از نظر ظاهری تغییری در قطر دندان ایجاد شود.

روند کارگذاری ونیر های جدید بسیار سریع و آسان میباشد و میتوان آن را تنها در یک جلسه درمانی انجام داد. برای کارگذاری ونیر نیاز است که ابتدا سطح دندان ها از آلودگی و برآمدگی های اضافی پاک شوند و سپس ونیر به سرعت بر سطح دندان چسبیده شود.

هم چنین برای کارگذاری این ونیر ها نیازی به استفاده از روکش های موقتی نمیباشد. در روش قدیمی گاهی نیاز است برای کاهش حساسیت دندان به مدت یک هفته روکش های موقتی بر روی دندان گذاشته شود و سپس روکش های اصلی کار گذاری شود اما با ونیرهای جدید نیازی به دوره درمان موقتی نداریم.

اما در آخر باید بدانید هزینه ونیر کامپوزیت بدون تراش نیز مانند مزایای آن، بالاتر می باشد. هم چنین با توجه به جدید بودن این نوع از درمان همه دندان پزشک ها مهارت انجام این روش را ندارند و ممکن است این روند درمانی در هر جایی انجام نشود و تنها باید به صورت تخصصی به کلینیک دندانپزشکی کامپوزیت مراجعه کنید.

نظر دکتر میلاد افشار درباره ونیر کامپوزیت بدون تراش

اما این ها تمام مواردی است که در سایت های تبلیغاتی ذکر می شود. حال، نظر دکتر افشار درباره ونیرهای بدون تراش را بدانید:

آیا روکش دندان بدون تراش ضرر دارد؟

در بسیاری از عمل های دندانپزشکی، برخی از اقدامات قبل از عمل بر روی دندان بیمار انجام می شود. نظیر پرکردن دندان، عصب کشی و …..

اما جالب است بدانید در هیچ مرجع علمی، تراشیدن دندان برای عمل هایی نظیر کامپوزیت و لمینیت و … نفی نشده است و به این نکته که این عمل ها باید بدون تراش دندان انجام شود اشاره نشده است. قطعاً برای داشتن یک درمان مناسب و ارائه به بیمار، نیاز به آماده سازی سطح دندان داریم تا بتوانیم یک باند مناسب داشته باشیم یا لمینیت را به صورت مناسب جایگذاری کنیم.

موضوعی که بسیار این روزها در تبلیغات ذکر می شود، انجام کامپوزیت یا لمینیت یا به صورت کلی ونیر بدون تراش است. امکان دارد در برخی از بیماران با توجه به موقعیت و شرایط دندان هایشان این امکان وجود داشته باشد که بتوان با کمترین حد تراش یا بدون تراش، کار زیبایی را انجام داد. اما اگر کاملاً بدون تراش باشد، قطعاً باند قوی و طولانی مدت بین دندان و ونیر رخ نخواهد داد و شما پس از زمان کمی دوباره نیاز به ترمیم و جایگذاری ونیر ها دارید.

بنابراین در مواردی که حداقل تراش نیاز است، برای آماده سازی سطح برای باندینگ مناسب، حتما نیاز است که سطح با فرز، فرش شود و در حد یک دهم میلیمتر سطح آماده شود تا بتوانیم چسب را بر روی دندان قرار بدهیم.

چه میزان تراش برای کارهای زیبایی دندان لازم است؟

این مورد به خیلی از موارد بستگی دارد. درخواست بیمار و هدف بیمار از موقعیت نهایی کار زیبایی خیلی اهمیت دارد. به طور مثال گاهی بیمار تمایلی ندارد سطح بیرونی دندان های وی، برآمده باشد. در این صورت دندانپزشک مجبور است حدود ۶-۷ دهم میلیمتر دندان را تراش دهد تا بتواند برای کار نهایی فضاسازی انجام دهد. همچنین در برخی از بیمارها که سطح دندان بیمار بیرون زده تر است، باید این ساختار با تراش بیشتر اصلاح شود.

به صورت کلی هیچ وقت عدد یکسانی برای هیچ فرد و هیچ دندانی وجود ندارد و برای هر فرد نسبت به فرد دیگر باید کار متفاوتی انجام شود.

برگرفته از مقاله ونیر بدون تراش ، جدیدترین متد روکش دندان از وب سایت:

https://drmiladafshar.com/

لطفا توجه داشته باشید که برای تایید مدرک پزشکی ایران در کانادا  توسطMCC باید هزینه بپردازید.

اگر برنامه‌ی شما این است که به عنوانیک پزشک به کانادا مهاجرت کنید، باید از هزینه‌های دیگر هم مطلع باشید تا بتوانیدبودجه‌ی مناسبی در نظر بگیرید. در ادامه برخی هزینه‌های تقریبی ارائه می‌شود:

• هزینه‌یتایید مدرک، 215 دلار کانادا
• هزینه‌یترجمه، 181 دلار بر صفحه
• گزارش ECA، 137 دلارکانادا
• هزینه‌یدرخواست MCCEE، 2365 دلار
• بخش 1آزمون تایید صلاحیت شورای پزشکی کانادا (MCCQE)، 1598 دلار
• بخش 2آزمون تایید صلاحیت شورای پزشکی کانادا (MCCQE)، 3340 دلار

تشکیلات خاصی مانند physiciansapply.ca وجود دارد که می‌توانید به کمک آن‌هاثبت نام کنید و اسناد و مدارک خود را ارسال و ذخیره کنید.

آزمون آیلتسوبرای پزشکان

در برخی موارد باید ثابت کنید که قابلیت‌هایزبان انگلیسی و/یا فرانسه‌ی شما به قدر کافی خوب هست که بتوانید با بیماران ارتباطبرقرار کنید. و این مهارت و توانایی زبانی توسط برگزاری آزمون آیلتس برای زبانانگلیسی و TEF برای زبان فرانسوی ارزیابی و سنجیدهمی‌شود. در این آزمون‌ها بر حسب مهارتتان در بخش صحبت کردن، شنیداری، نوشتاری وخواندن آن زبان مورد نظر، نمره‌ای کسب می‌کنید.

نامه تجربه‌یکاری پزشکان برای مهاجرت به کانادا

در بخشی از پروسه‌ی اپلای از شماخواسته می‌شود ثابت کنید تجربه‌ی کاری مهم و ارزشمندی دارید. به احتمال خیلی زیادلازم است از کارفرمای قبلی خود بخواهید نامه‌ای برای شما بنویسد.

التهاب پروستات یا پروستاتیت چیست؟

پروستاتیت التهاب غده ی پروستات است. التهاب می تواند به علت عفونت پروستات و همچنین سایر علل مختلف باشد.غده ی پروستات بخشی از سیستم تولید مثل مردان است که به اندازه ی گردو بوده و در زیر مثانه و مقابل راست روده قرار می گیرد. این غده ، پیشابراه، لوله ای که از طریق آن ادرار و مایع منی از بدن خارج می شود را ، احاطه می کند. عملکرد اصلی پروستات تولید مایع منی برای انتقال اسپرم از طریق مجرای ادرار است.

انواع التهاب پروستات

در ادامه به انواع التهاب پروستات اشاره می کنیم.

پروستاتیت حاد باکتریایی

در نتیجه ی یک عفونت باکتریایی است ، معمولاً به طور ناگهانی شروع می شود و ممکن است علائم آنفلوانزا را نیز به همراه داشته باشد. این حالت نسبت به سایر موارد شیوع کم تری دارد.

التهاب پروستات مزمن

التهاب مزمن پروستات در نتیجه ی عفونت های باکتریایی مکرر(عودکننده) غده ی پروستات به وجود می آید. در بین حملات، بیمار ممکن است علائم جزئی داشته یا حتی بی علامت باشد اما معمولاً درمان آن موفقیت آمیز نیست.

پروستاتیت مزمن / سندرم درد مزمن لگنی

با اینکه پروستاتیت ها اغلب در این دسته قرار دارند، اما شناخته شده نیستند . این حالت بسته به وجود یا عدم وجود سلول های ضدالتهابی در ادرار، مایع منی و مایع پروستات ، می تواند التهابی یا غیرالتهابی باشد. اغلب علت خاصی را نمی توان برای آن یافت. علائم می توانند به صورت متناوب بوده و به حالت مزمن درآیند.

پروستاتیت التهابی بدون علامت

این بیماری اغلب بطور اتفاقی در حین انجام تست های  ناباروری یا سرطان پروستات تشخیص داده می شود. افراد مبتلا به این نوع پروستاتیت از علائم یا ناراحتی خاصی شکایت نمی کنند اما سلولهای ضدالتهابی (ایمنی) در مایع منی / پروستات آن ها وجود دارد.

علل التهاب پروستات

التهاب پروستات می تواند به وسیله ی باکتری هایی ایجاد شود که از مجاری ادراری به درون پروستات راه یافته اند (شایع ترین علت باکتریایی). باکتری  بطور مستقیم و یا از طریق لنف از مقعد، نیز می تواند گسترش یابد.

همچنین ارگانیسم های مختلف منتقله از راه جنسی  مانند نایسریا گونورائه، کلامیدیا تراکوماتیس یا HIV نیز می توانند علت دیگری برای التهاب پروستات باشند. دیگر ارگانیسم های مسئول عفونت ،اغلب در عفونت های دستگاه ادراری نیز یافت می شوند ؛ ازجمله اشریشیا کلی. در بسیاری از موارد (به خصوص در نوع مزمن پروستاتیت)، علت خاصی برای پروستاتیت وجود ندارد.

آیا التهاب پروستات درمان میشود؟

درمان دارویی رایج، بر نوع مزمن التهاب پروستات موثر نیست؛ بنابراین اکنون وقت آن است که از درمان جایگزین یعنی داروهای ضد التهابی و دیورتیک (مدر) استفاده کنید.

درمان ورم پروستات بستگی به علت و نوع پروستاتیت دارد. چنانچه علت آن عفونت باکتریایی باشد، آنتی بیوتیک ها تجویز می شوند. تمامی گروه های  پروستاتیت نیازمند مراقبت های حمایتی، کنترل درد در صورت نیاز و پیگیری دقیق با متخصص مربوطه هستند . در موارد خاص، برخی از افراد مبتلا به التهاب پروستات ممکن است نیاز به بستری شدن داشته باشند. روش های درمان ممکن است شامل موارد زیر باشند:

1- درمان التهاب پروستات با آنتی بیوتیک ها

پزشک در رابطه با نوع آنتی بیوتیک و مدت زمان درمان تصمیم می گیرد. دکتر به شما می گوید: بهترین آنتی بیوتیک برای عفونت پروستات

2- داروهای ضد التهابی پروستات

این داروها می توانند به کاهش درد کمک کنند.

3- مسدود کننده های آلفا

این داروها با شل کردن فیبرهای عضلانی اطراف مثانه و غده ی پروستات، می توانند علائم ادراری را کاهش داده و به بهبود تخلیه ی مثانه کمک کنند.

علائم التهاب پروستات

علائم التهاب پروستات بسته به علت اصلی ایجاد کننده ی آن متفاوت هستند. علائم ممکن است به آرامی یا سریعا ظاهر شوند(بسته به علت بیماری و درمان در دسترس) و ممکن است به سرعت بهبود یافته یا چند ماه طول بکشد و همچنین بیماری می تواند عودکننده(پروستاتیت مزمن) باشد. شروع ناگهانی و با شدت معمولاً بیانگر پروستاتیت حاد باکتریایی است. علائم و نشانه های ممکن در التهاب پروستات عبارتند از:

 ادرار دردناک و یا دشوار و تکرر ادرار

 ادرار خونی

 درد حنجره، درد مقعدی، درد شکمی و / یا کمردرد

 تب و لرز

 درد و احساس ناراحتی

 ترشح از مجرای ادرار

 انزال دردناک یا اختلال عملکرد جنسی

دکتر حسین کرمی متخصص پروستات  در تهران

برگرفته از وب سایت:

https://drprostat.ir/

پارگی عروق با فشار خون بالا

فشار خون بالا با آسیب رساندن به عروق خونی می تواند دستیابی به این وضعیت را دشوار تر کند. فشار خون بالا ارتباط نزدیکی با آسیب دیدگی، پارگی یا تنگی عروق خونی دارد. این وضعیت می تواند تاثیری منفی بر جریان خون داشته و حتی خطر ابتلا به حمله قلبی یا سکته مغزی را نیز افزایش دهد.

جریان خون در هنگام نعوظ

به صورت طبیعی، عدم انسداد جریان خون، کلید دستیابی به نعوظ های سالم است. در هنگام تحریک جنسی، بدن میزان جریان خون رونده به آلت را افزایش داده، کورپورا کاورنوسا را پر کرده و حالت نعوظ را ایجاد می کند.

نعوظ آلت برای اغلب مردان حالتی طبیعی است که پس از تحریک و برانگیختگی جنسی به وجود می آید. با این حال، فرایند درونی نعوظ آلت بسیار پیچیده تر بوده و نیازمند همکاری بخش های مختلفی از بدن است.

در هنگام احساس برانگیختگی جنسی مغز به بافت درون آلت پیام می فرستد. سپس، بافتی به نام کورپورا کاورنوسا متسع شده و جریان خون به آلت تناسلی وارد می شود. در نتیجه ورود خون، بافت آلت انبساط و گسترش می یابد.

کورپورا کاورنوسا متشکل از دو بافت استوانه ای شکل است که از قاعده تا سر آلت امتداد یافته اند. این فرایند را می توان به پر شدن یک بادکنک به وسیله آب تشبیه کرد. همزمان با ورود جریان خون، فشار درون آلت افزایش یافته و آلت سفت تر می شود.

علاوه بر این موارد، مغز به بافت اطراف آلت پیام می فرستد تا از خروج خون از بافت جلوگیری شده و نعوظ بدست آمده حفظ شود. پس از اتمام رابطه یا تحریک جنسی، میزان فشار درون ورید های اطراف آلت کاهش یافته، خون خارج شده و نعوظ از بین می رود.

فشار خون بالا هر مرحله از این فرایند را با چالش های بیشتری همراه می کند. در ابتلا به فشار خون بالا، توانایی شریان های خونی آلت در متسع شدن و حفظ جریان مداوم و ثابت خون کاهش می یابد.

آیا فشار خون بالا سبب اختلال در نعوظ می شود؟

هایپرتنشن یا فشار خون بالا یکی از رایج ترین بیماری هایی است که رابطه نزدیکی با اختلال نعوظ دارد. به همین دلیل، کاهش فشار خون تا محدوده طبیعی نه تنها برای سلامت کلی بدن مناسب است بلکه به کاهش خطر ابتلا به مشکلات نعوظ و بهبود اعتماد به نفس فرد در روابط جنسی نیز کمک می کند. فشار و جریان خون هر دو نقش بزرگی در کمک به دستیابی و حفظ نعوظ می کنند. 

فشار خون بالا بر تمامی اندام های بدن فشار وارد کرده و وضعیتی را به وجود می آورد که تمامی افراد باید به آن توجه داشته باشند. ارتباطات نزدیکی بین فشارخون بالا و مشکلات نعوظ بیان شده است. در مجموع، حدود ۳۰ درصد مردان مبتلا به فشار خون بالا به درجاتی از اختلال نعوظ نیز دچار می شوند. فشار خون اثرات مستقیم و غیر مستقیمی را بر کیفیت و ماندگاری نعوظ آلت بر جای می گذارد.

ضعیف شدن نعوظ بخاطر فشار خون

آسیب دیدن عروق خونی منجر به ضعیف شدن و کاهش تدوام جریان خون در سرتاسر بدن می شود. این وضعیت، دستیابی به نعوظ را دشوار تر می سازد. هنگامی که جریان خون کافی جهت پر کردن کورپورا کاورنوسا وجود نداشته باشد دستیابی و حفظ نعوظ دشوار خواهد بود. گاهی اوقات، فشار خون بالا اختلال کامل نعوظ ایجاد نکرده و در عوض سبب ضعیف شدن نعوظ ها یا سختی در حفظ آن ها می شود.

فشار خون بالا و میل جنسی مردان

فشار خون بالا با کاهش سطح تستوسترون ارتباط دارد. تستوسترون هورمونی است که در میل جنسی مردانه نقشی کلیدی ایفا می کند. یک مطالعه در سال ۲۰۰۲ بیان داشت که مردان مبتلا به فشار خون در مقایسه با مردان دارای فشار خون طبیعی، مقادیر کمتری هورمون تستوسترون در بدن خود دارند.

تستوسترون هورمون جنسی اولیه در مردان و عامل اصلی ارتقا عملکرد جنسی طبیعی است. با توجه به این موضوع، فشار خون بالا می تواند از دو جنبه سبب ابتلا به اختلال نعوظ شود.

این دو جنبه شامل موارد زیر است :

دشوار کردن دستیابی به نعوظ

کاهش عملکرد و میل جنسی مردانه به دنبال کاهش تستوسترون

فشار خون بالا و عملکرد جنسی

فشار خون بالا می تواند عملکرد جنسی مردان می باشند.

فشار خون بالا انجام ورزش های جسمانی را نیز با سختی بیشتری همراه می کند. چنین وضعیتی سبب کاهش تحرک افراد مبتلا شده و این افراد به دلیل قرار نداشتن در بهترین شرایط فیزیکی، بهترین عملکرد جنسی را نیز نخواهند داشت.

با اینکه رابطه جنسی چندان که تصور می شود کالری نمی سوزاند اما می تواند فعالیتی چالش برانگیز برای سیستم تنفسی و قلبی عروقی باشد. بر این اساس، برخورداری از سلامت مناسب با داشتن عملکرد جنسی بهتر ارتباط دارد. زنان و مردان در هر دقیقه از رابطه جنسی به ترتیب ۴٫۲ و ۳٫۱ کالری می سوزانند.

برای اطلاعات بیشتر در خصوص  فشار خون بالا و اختلال نعوظ  می توانید به آدرس زیر مراجعه کنید:

https://drhsnajafi.com/9977

 متخصص قلب و عروق و فوق تخصص آنژیوپلاستی

علائم و نشانه های اصلی لخته شدن خون در پا و یاترومبوز ورید عمقی بزرگ در بدن، در ناحیه مورد نظر ظاهر می شوند. این نشانه هازمانی پدیدار خواهند شد که لختگی خون منجر به بسته شدن جریان خون و ایجاد التهابشود. از جمله علائم DVT میتوان به موارد زیر اشاره داشت:

• ورم

• شروع آرام درد

• قرمزی

• گرمای ناحیه مورد نظر

• درد شدید پا به خصوص در زمانی که فردقصد خم کردن این ناحیه از بدن را داشته باشد

• گرفتگی عضلات ناحیه پا، به خصوص در طولشب (‌ که بیشتر در ناحیه ساق پا رخ می دهد)

• تغییر رنگ پوست و نزدیک شدن آن به آبیو سفید

برخی از افراد که مشکل ترومبوز وریدی عمقیدارند ممکن است هیچ کدام از علائمی که ذکر کردیم را تجربه نکنند.

چه عواملی می توانند منجر به بروز لختگی خون در پای افراد شوند؟

در حالت کلی، سه فاکتور می توانند منجر به شکلگیری لخته خون در داخل رگ های خونی افراد شوند که در ادامه آن ها را با هم مرور میکنیم:

• آسیب به ناحیه داخلی رگ پا در اثرحوادث مختلف و ضربه یا دیگر شرایط خاص

• بروز تغییراتی در جریان خون نرمالافراد که از جمله آن می توان به انسداد کامل یا محدود گردش خون اشاره کرد

• هایپرکگولابیلیتی ( یک شرایط نادر وخاص که در آن احتمال لختگی خون بیشتر از حالت عادی است)

• داشتن تاریخچه مشکل ترومبوز ورید عمقیدر گذشته

• رگ های واریسی

• بیماری های مربوط به لخته شدن خون

• تاریخچه خانوادگی از ترومبوز ورید عمقییا مشکلات مربوط به لختگی خون در بدن

• بیماری های قلبی

• ورم مزمن در ناحیه پا

• چاقی بیش از حد

• بیماری التهاب روده ها

• سرطان

• خشکی بدن

• سپسیس

• عدم جابجایی و تحرک فیزیکی برای مدتطولانی

• انجام عمل جراحی

• داشتن 65 سال سن یا بیشتر

• استفاده از هورمون ها به خصوص برایکنترل بارداری ( در این مورد با پزشک خود مشورت کنید)

• داشتن سابقه سرطان و یا تحت درمان بودنبرای آن

• شکستگی یک استخوان در باسن یا پا

• داشتن سابقه سکته و یا فلج بودن

• استفاده از یک ورودی مخصوص که پزشک برایدادن دارو تجویز کرده است

یکی از عوارض اولیه و بسیار خطرناک ترومبوز وریدعمقی، مشکل آمبولی ریوی است. در صورت جدا شدن یک لخته خون از رگ و رسیدن آن به ریهها، بیماری آمبولی ریوی گریبان گیر افراد می گردد. از جمله علائم این مشکل پزشکی میتوان به تنگی نفس، درد قفسه سینه و سرفه کردن خون اشاره کرد.

یکی از نتایج بد و طولانی مدت ترومبوز ورید عمقی آسیب رسیدن بهرگ ها در اثر لخته های خون است. این آسیب معمولا منجر به ورم، درد و تغییر رنگ پامی شود.

کلنیک درمان واریس

دکتر مهرداد اقدسی

برگرفته از وب سایت:

https://www.iranvein.com/